ویا ران خلق از ان خود نیستند
انسان توده ای
ویاران خلق از ان خود نیستند
هستی سپری راوقف خلق می کنند
از دره امروز-به سوی قله فردا نگران
در دخمه های امروز مد فون نمی شوند
باروت محرک انها-شور سطحی نیست
شعور عمقی-خرد تاریخ است
نه از شکست ها-نا امید
نه از نفرین ها- طیره
همیشه می اموزند:
"سراسر زندگی دبستان امو ختن است"
کا رشان خود اموزی است
در گستر ده دانش و فضا ئل انسا نی
تا داننده با شند و فروتن
شیدای زندگی و طبیعتند
ولی هر گاه وظیفه فرا خواند:
از ایثارروی بر نمی تا بند
برای سنجش عیار خود و بهای دیگران
دیدگانی نهان بین دارند
به تکلیف خود و حق دیگران اشنا
به ان یک عمل می کنند
وبه این یک پاس می گذارند
ابریشم اهنین:نرم ومهربان در رفتار
وسخت و عنوددر سنگرعقاید
انان را از پیش سا خته اند
که خویشتن-خویش را می سا زند:
با شکیب و تکرار
با جهاد اکبر
با سلوک عا رفانه
تا خرد واراده و خود داری و انضباط را فرا گیرند
وترس و درد واندوه ونومیدی را دست اموز سازند
وبه انسانی نو بدل شوند
انسانی والا- انسانی شگرف
انسان توده ای
۱۳۵۸-ا-ط